Nezha@Stadsnieuws


Wat doe je als opbouwwerker?

‘Ik ondersteun mensen die iets willen opzetten in de wijk of als ze op zoek zijn naar vrijwilligerswerk. Een mooi voorbeeld is het nieuwe project SAMEN B(L)IJ. Vanuit basisschool De Paperclip in de Schrijverswijk organiseren ouders activiteiten voor elkaar en hun kinderen. Bijvoorbeeld een ouder van Syrische afkomst is gymdocente en verzorgt maandelijks bewegingsactiviteiten. Via sport komen ouders dan met elkaar in contact en leren elkaar dan ook hoe een en ander op school werkt.’

En hoe ondersteun je vluchtelingen in het bijzonder?

‘Omdat ik zelf Arabisch spreek en de cultuur begrijp, ben ik vaak het bruggetje tussen vluchtelingen, collega’s en vrijwilligers. Vrijwilligers weten bijvoorbeeld vaak niet dat het in Arabische culturen gebruikelijk is om schoenen bij bezoek uit te doen. ‘Ik help vluchtelingen ook om (vrijwilligers) werk te vinden. Veel vluchtelingen zijn gedreven en willen na hun inburgeringsexamen gelijk aan het werk. Dan lopen zij vaak alsnog tegen een taalbarrière aan. En hun buitenlandse diploma wordt hier niet altijd erkend. Vrijwilligerswerk kan een goede tussenstap zijn om taalbeheersing, nieuwe contacten en ook zelfvertrouwen op te bouwen. Dan doe je voor jezelf de deur open naar iets moois in plaats van dat je blijft wachten.’

En daarnaast regel je ook het Voorleesproject?

‘Het Voorleesproject is er voor kinderen van drie tot zeven jaar met een taalachterstand of voor gezinnen waarin voorlezen niet vanzelfsprekend is. In sommige culturen vertellen oma’s verhalen vanuit hun fantasie; hier hebben zij een boekje. Voorlezen is een momentje van rust, een leuke taalactiviteit en het vergroot de woordenschat. Een vrijwilliger komt wekelijks een uurtje langs om voor te lezen, spelletjes te spelen en kleurplaten te maken. Deelnemers en vrijwilligers krijgen een gratis bibliotheekpas. Na twintig weken kunnen de ouders het voorlezen meestal zelf voortzetten.’

Wat vind je zo leuk aan je werk?

‘Het is erg dankbaar. Bijvoorbeeld wanneer ik mensen help met het doen van een aanvraag bij de voedselbank. En vluchtelingen vinden het fijn dat iemand hun taal spreekt. Gezinnen bieden vrijwilligers als dank vaak voortdurend koekjes aan of nodigen hen uit te blijven eten.’

@Stadsnieuws feb 2020